Utracony urlop, a Turystyczny Fundusz Gwarancyjny.

Utracony urlop, a Turystyczny Fundusz Gwarancyjny.

W dniu 1 lipca 2018 r. weszła w życie ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (dalej: Ustawa). Założeniem ustawodawcy było zapewnienie turystom większej ochrony, w szczególności na wypadek bankructwa biura podróży.

Zgodnie z przepisem art. 33 oraz 34 Ustawy Turystyczny Fundusz Gwarancyjny, zwany dalej „Funduszem”, stanowi wyodrębniony rachunek w Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym, o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2060 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 1089 i 1926).

Środki Funduszu są̨ gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego ipochodzą̨:

1)  z wpłat przedsiębiorców turystycznych,

2)  z odsetek od środków pieniężnych gromadzonych na rachunku bankowym,

3)  z przychodów z lokat środków Funduszu;

4)  ze środków uzyskanych przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny z pożyczek i kredytów na rzecz Funduszu;

5)  z innych wpływów.

Nowelizacja przepisów zakłada zatem, że więcej podmiotów zajmujących się organizowaniem tak zwanych imprez turystycznych będzie musiało odprowadzać składki na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny. Przed zmianami takim obowiązkiem były obarczone biura podróży, bowiem co miesiąc każda firma organizująca imprezę turystyczną musiała odprowadzać składki na fundusz, stanowiący dodatkowe zabezpieczenie w sytuacji gdy dojdzie do bankructwa biura podróży.

Z informacji zamieszczonych na stronie internetowej Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego możemy dowiedzieć się, że:

W przypadku niewypłacalności organizatora turystyki lub przedsiębiorcy ułatwiającego nabywanie powiązanych usług turystycznych oraz wyczerpania zabezpieczenia finansowego, w postaci gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub umowy ubezpieczenia na rzecz podróżnych (I filar), Turystyczny Fundusz Gwarancyjny (II filar) ze zgromadzonych środków:

· pokrywa koszty kontynuacji imprezy turystycznej lub koszty powrotu do kraju, obejmujące w szczególności koszty transportu i zakwaterowania, w tym także w uzasadnionej wysokości koszty poniesione przez podróżnych, w przypadku gdy organizator turystyki lub przedsiębiorca ułatwiający nabywanie powiązanych usług turystycznych, wbrew obowiązkowi, nie zapewnia tej kontynuacji lub tego powrotu;

· dokonuje zwrotu wpłat wniesionych tytułem zapłaty za imprezę turystyczną lub każdą opłaconą usługę przedsiębiorcy ułatwiającemu nabywanie powiązanych usług turystycznych, w przypadku gdy z przyczyn dotyczących organizatora turystyki lub przedsiębiorcy ułatwiającego nabywanie powiązanych usług turystycznych lub osób, które działają w ich imieniu, impreza turystyczna lub którakolwiek opłacona usługa przedsiębiorcy ułatwiającemu nabywanie powiązanych usług turystycznych nie została lub nie zostanie zrealizowana;

·  zapewnia zwrot części wpłat wniesionych tytułem zapłaty za imprezę turystyczną odpowiadającą części imprezy turystycznej lub za każdą usługę opłaconą przedsiębiorcy ułatwiającemu nabywanie powiązanych usług turystycznych odpowiadającą części usługi, która nie została lub nie zostanie zrealizowana z przyczyn dotyczących organizatora turystyki lub przedsiębiorcy ułatwiającego nabywanie powiązanych usług turystycznych, lub osób, które działają w ich imieniu.

Od dnia wejścia w życie ustawy tj. od dnia 1 lipca 2018 r. składki będą odprowadzać też przedsiębiorcy sprzedający tzw. powiązane usługi turystyczne, czyli przedsiębiorcy sprzedający przykładowo bilety lotnicze oraz umożliwiające zakup innych usług związanych z podróżą – hotel czy najem auta.

Odstąpienie od umowy

Odstąpić od umowy w ciągu 14 dni od jej zawarcia mogą także te osoby, które zawarły umowę przez Internet, poza lokalem biura.

Klient biura podróży, który nawet w sytuacji kiedy dojdzie do bankructwa biura podróży może dokończyć pobyt na danej wycieczce. Poprzednio obowiązujący porządek prawny przewidywał możliwość, w przypadku gdy biuro podróży stawało się niewypłacalne, zapewnienia turyście powrotu do kraju, dzięki między innymi utworzonemu pod koniec 2016 roku Turystycznemu Funduszowi Gwarancyjnemu, bez możliwości dokończenia urlopu.

W Internecie znajduje się wiele błędnych informacji na temat możliwości odstąpienia od umowy w myśl nowych przepisów, bowiem skorzystanie z tego sposobu rozwiązania umowy może wiązać się dla klienta z ewentualnymi kosztami.

Stanowi o tym przepis art. 47 ust. 2 Ustawy, a mianowicie: Podróżny może zostać zobowiązany do zapłacenia odpowiedniej i uzasadnionej opłaty za odstąpienie od umowy o udział w imprezie turystycznej na rzecz organizatora turystyki. W przypadku nieokreślenia w umowie o udział w imprezie turystycznej opłat za odstąpienie od umowy o udział w imprezie turystycznej wysokość tej opłaty odpowiada cenie imprezy turystycznej pomniejszonej o zaoszczędzone koszty lub wpływy z tytułu alternatywnego wykorzystania danych usług turystycznych. Na żądanie podróżnego organizator turystyki uzasadnia wysokość opłat za odstąpienie od umowy o udział w imprezie turystycznej.

Należy zatem pamiętać, że odstąpienie w tym wypadku nie zawsze będzie bezpłatne.

Istotnym jest, że ustawa wyłącza spod zakresu stosowania przepisów wycieczki tzw. jednodniowe - trwające krócej niż 24 godziny (chyba, że obejmują one nocleg). Przepisy nie będą też obejmowały imprez oferowanych, zamawianych i realizowanych okazjonalnie na zasadach niezarobkowych i wyłącznie o ograniczonej grupie podróżnych, a także podróży służbowych.

Klient biura podróży może również dochodzić odszkodowania oraz zadośćuczynienia na drodze sądowej.